Oddziel odmierzanie składników od mieszania
Dozowanie określa, ile składnika jest dodawane. Mieszanie rozprowadza składniki w mieszance. Jeżeli do mieszalnika trafią niewłaściwe ilości, dłuższy cykl mieszania nie skoryguje receptury.
| Układ | Gdzie ustala się ilości | Kolejność operacji z materiałem |
|---|---|---|
| Grawimetryczny mieszalnik porcjowy GB | Składniki są ważone dla danej porcji. | Dostarczenie składników → ważenie → mieszanie → podanie do produkcji. |
| Dozownik wolumetryczny CM | Skalibrowany podajnik ślimakowy dozuje masterbatch lub dodatki według objętości. | Dodanie odmierzonego składnika do strumienia materiału głównego w procesie. |
| Mieszalnik porcjowy RM | Odmierzenie składników w oddzielnym etapie przygotowania. | Załadunek przygotowanej porcji → mieszanie → przekazanie do produkcji. |
GB1-4 i GB2-4 mają cztery zasobniki materiału. Opisz osobno tworzywo, masterbatch, dodatki lub przemiał, podając postać i udział każdego składnika. Grawimetryczny mieszalnik porcjowy waży składniki przed mieszaniem; natomiast podajnik ciągły działający na zasadzie ubytku masy monitoruje zmniejszającą się masę podajnika, aby sterować podawaniem. Są to różne układy.
Sprawdź, co oznacza nastawa dozowania
W dozowaniu wolumetrycznym kalibracja wiąże podawaną objętość z wymaganą masą. Zebranie materiału w określonym przedziale czasu i jego zważenie pozwala ustalić nastawę podawania. Zmiana gęstości nasypowej może zmienić masę podawaną przy tej nastawie, dlatego przy zmianie materiału lub wymaganej dawki sprawdź kalibrację.
Określ, czy procenty w recepturze odnoszą się do całej mieszanki, czy do tworzywa głównego. Udział obliczony względem tworzywa pierwotnego oznacza inne polecenie niż taki sam udział obliczony względem całej mieszanki. Zachowaj tę podstawę obliczeń wraz z recepturą, również przy stosowaniu przemiału.
Przy każdej deklaracji dokładności wskaż materiał, nastawę roboczą i metodę próby. Parametry dozowania i wymagania odbioru gotowego wyrobu trzeba sprawdzać oddzielnie; ani nastawa dozownika, ani zasada ważenia nie potwierdzają jakości produktu końcowego.
Ustal, która część przebiegu pracy wymaga zmiany
Jeżeli oddzielne odmierzanie składników i mieszanie porcjowe już spełniają wymagania, pozostawienie obecnego mieszalnika może być rozsądne. Przed wymianą urządzeń sprawdź zapisy przygotowania oraz czynności związane z przemieszczaniem materiału. Przy dodawaniu składników do procesu oceń dozowanie CM, a przy ważonych porcjach według receptury — układ GB.
Katalog RM opisuje przygotowanie partii granulatu i koncentratu barwiącego. Nazwy modeli wskazują warianty mieszalnika, a nie wydajność ciągłą. Rozpatruj ilość materiału w porcji i częstotliwość mieszania oddzielnie od zużycia maszyny odbierającej. Dla GB uwzględnij też najmniejszą dawkę i często używane receptury. Inną konstrukcję mieszania opisuje pionowy mieszalnik ślimakowy RSM.
Uwzględnij przezbrojenia i montaż w porównaniu
Zmiana nastawy receptury nie usuwa materiału znajdującego się już w urządzeniu. W planie zmiany receptury uwzględnij zasobniki, sekcję dozowania lub ważenia, komorę mieszania i drogę przekazywania materiału. Pokaż sposób załadunku, wyładunku i odbioru materiału oraz częstotliwość zmian tworzywa lub koloru.
Katalog GB opisuje montaż na maszynie i opcjonalny montaż na podłodze. Porównaj dostęp do uzupełniania, miejsce na konstrukcję wsporczą, przyłącza wylotowe i drogę do produkcji. Każdy podajnik i trasa transportowa wymagają osobnej specyfikacji.
Dla CM określ potrzebę pojedynczego lub podwójnego dozowania, zasilanie materiałem głównym, przyłącze i sygnał maszyny. Uwzględnij, czy zapotrzebowanie maszyny odbierającej jest stałe, czy się zmienia. W każdej ofercie potwierdź model, zasobniki, elementy mieszania i sterowania oraz zakres montażu. Prześlij RHONG listę składników, podstawę obliczania receptury i proponowany plan rozmieszczenia, aby omówić układ urządzeń.
Źródła techniczne
Conair wyjaśnia kalibrację dozowania wolumetrycznego; motan rozróżnia dozowanie porcjowe i dozowanie na zasadzie ubytku masy. Maguire opisuje proporcje receptury obliczane względem tworzywa pierwotnego.